Πέμπτη, 7 Νοεμβρίου 2013

ΛΥΚΕΙΟ ΜΟΧΟΥ 28 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ....[Ο Λεωνίδας Τζιανουδάκης..αναστοράται..]



ΛΥΚΕΙΟ ΜΟΧΟΥ, 28 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ
Το τηλεφώνημα από την Μαρίνα Μπ. σε γυρίζει σχεδόν τρεις δεκαετίες πίσω. «Δεν πειράζει που δεν μας θυμάστε. Αρκεί που εμείς σας θυμόμαστε» Κι όμως τα θυμήθηκες τα «παιδιά» σημερινούς 45άρηδες. Χρειάσθηκε να σκαλίσεις φωτογραφίες καλυμμένες από του χρόνου την σέπια, αλλά τους θυμήθηκες. Η Μαρίνα μοναδικό κορίτσι και ο Νίκος, ο Κωστής ο Μάριος ο Γιώργος και ποιος είναι μωρέ ο τελευταίος της παρέας… Έξη όλα κι όλα της πρώτης δέσμης που ανέλαβες να βοηθήσεις στη Χημεία σε μια καμαρούλα μια σταλιά δύο επί τρία. Ήσουν τότε καθηγητής 5 χρόνων. Πολύ όρεξη, ελάχιστη πείρα παιδαγωγικές γνώσεις ανύπαρκτες με το ένστικτο να καθοδηγεί το «βηματισμό» σου στη τάξη. Η ετήσια επιμόρφωση ήλθε αργότερα. Σαν την πείρα που όταν την αποκτάς στη ζωή ελάχιστα πια την χρειάζεσαι. Προσπάθεια για ξεκαθάρισμα των ρόλων στην αίθουσα.
«Αν σας σέβομαι, θα με σέβεστε και σεις»
«Αν είμαι συνεπής στις υποχρεώσεις μου θα είστε και σεις»
«…Και ένα τελευταίο. Το 20 στη Χημεία το παίρνει ο Θεός. Το 19 ο Τζιανουδάκης. Εσείς από 18 και κάτω για να εξηγούμαστε»
Καλά παιδιά, προικισμένα με την αγνότητα της επαρχίας. Τα αγαπούσες, αν και δεν ήθελες να το δείχνεις , μην πάρουν λέει αέρα. Στο μπάσκετ όμως, 29 χρονών εσύ, τα κτυπούσες αλύπητα. Έδειχνες ποιος είχε… το πάνω χέρι. Ο Νίκος ο Φ. εστιάτορας τώρα στο χωριό, σου θύμισε με συγκίνηση ένα περιστατικό. «Έπαιζα δάσκαλε τον διαιτητή σε ένα αγώνα σας στο προαύλιο σε γήπεδο δίχως γραμμές φυσικά. Είχες την μπάλα και σφύριξα ότι πάτησες γραμμή και έγινες Τούρκος. Πού είδες ρε Φ. την γραμμή ρε γαμώτο;»
Ειλικρίνεια στις σχέσεις και αμοιβαίος σεβασμός. Ήταν η εποχή που μαθητές και γονείς μιλούσαν στον πληθυντικό στον καθηγητή. Ο εκπαιδευτικός αντιπροσώπευε ένα σύνολο αξιών που μετρούσε τότε στην κοινωνία περισσότερο από το χρήμα και την «μούρη».
Ατέλειωτα τα καθημερινά χιλιόμετρα Ηράκλειο –Μοχός από τον παλιό δρόμο, τα γέμιζε η παρουσία του πληθωρικού από κάθε άποψη μαθηματικού , Δημήτρη Καβουσανάκη που «έφυγε» πολύ πρόωρα αφήνοντας μεγάλα κενά στην οικογένεια, την εκπαίδευση και τους φίλους του. Ο ορισμός του μορφωμένου ανθρώπου. Ευρυμαθής και πολυμαθής δίχως να το επιδεικνύει ποτέ, είχε ένα μοναδικό τρόπο να επικοινωνεί με μαθητές και συναδέλφους. Ήταν ένας χαρισματικός άνθρωπος. Το φιλόξενο σπίτι του δεν είχε ελεύθερο τοίχο, μόνο βιβλία. Χιλιάδες βιβλία. Το πρωί και το μεσημέρι αξιοποιούσε τη διαδρομή Ηράκλειο-Μοχός, Μοχός-Ηράκλειο διαβάζοντας μας αποσπάσματα από βιβλία και αναλύοντας τα «για να μην πάνε χαμένες τόσες ώρες μετακινήσεων», έλεγε. Ο χρόνος που τόσο συνετά διαχειρίσθηκε του στάθηκε άδικος , δυστυχώς.
Άλλες εποχές τότε, εκπαίδευση όμως κακορίζικη όπως και τώρα. Όταν θέλησες να βγάλεις κάποια φωτοαντίγραφα για τους μαθητές σου διαπίστωσες με έκπληξη ότι στο Σχολείο δεν υπήρχε φωτοτυπικό μηχάνημα. Το πήρες «πατριωτικά» το θέμα με τους άλλους νέους συναδέλφους και την επομένη ήρθε για ενημέρωση ο σύλλογος γονέων και κηδεμόνων. Έβγαλες ένα συγκινητικό λογίδριο – ήσουν καλός στο λόγο από τότε- κεντρική ιδέα του οποίου ήταν «πάρτε χαμπάρι ότι τα παιδιά σας ξεκινάνε ένα αγώνα και είναι πολύ πιο πίσω από τα παιδιά των πόλεων. Αν θέλετε να κάνετε κάτι γι αυτό πρέπει να βάλετε το χέρι στη τσέπη, γιατί αν περιμένετε από το κράτος …χαιρετίσματα.» Έπιασε! Πρόεδρος του Συλλόγου Γονέων ήταν ο Θεόφιλος Σ. ιδιοκτήτης ξενοδοχείου , που πήρε το λόγο μετά και είπε ότι κάνει ο ίδιος δωρεά το μηχάνημα στο Σχολείο. Την επομένη κιόλας εβδομάδα τα παιδιά πήραν τις πρώτες χειρόγραφες σημειώσεις που τις θυμούνται ακόμη .
Καλά παιδιά και ευρηματικά. Όταν επρόκειτο να ζητήσουν ημερήσιο περίπατο δεν τον έχαναν ποτέ! Πήγαιναν στην ευτραφή Λυκειάρχη την κ. Ηλ. και γνωρίζοντας την αδυναμία που είχε στο καλό φαγητό της έλεγαν « Κυρία πήραμε και ωραίες μπριζόλες να ψήσουμε. Αν δεν πάμε εκδρομή θα χαλάσουνε και κρίμα το κρέας» Κέρδιζαν από χέρι που λένε!
Μαρίνα, Κωστή, Μάριε, Γιώργο και όλα εσάς τα παιδιά μας που λίγα σας διδάξαμε και πιο πολλά μας μάθατε εσείς, σας ευχαριστούμε για τις ωραίες στιγμές που μας χαρίσατε και την υπέροχη φιλοξενία. Λ.Γ.Τ.Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012




[…Ο Λεωνίδας Τζιανουδάκης είναι Καθηγητής στο μάθημα της Χημείας….επισκεφθείτε την  Ιστιοσελίδα του στην παρακάτω διεύθυνση….και  πειραματιστήτε στους κόσμους των ιδεών του….άν  Αγαπάτε κι'εσείς... τους Ανθρώπους….!!!!την Αλήθεια..!!! και την Ομορφιά..!!!]

ΠΗΓΗ.http://chemviewgr.blogspot.gr/2012/07/28.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...