Παρασκευή, 9 Ιουνίου 2017

ΚΡΗΤΙΚΑΚΗ Εμμανουήλ...Μνήμην επιτελούντες

Μέρα Μαγιού εδιάλεξε ο χάρος να σε πάρει
Μανώλη φίλε μου καλέ λεβεντοπαλληκάρι
Μές το καταμεσήμερο στο σπίτι σου εμπήκε
και ρίχνει σου την σαϊτιά και στην καρδιά σε βρήκε
Αγιάτρευτη λαβωματιά στον μπέτη σου ανοίγει
και κόβγει την ανάσα σου και την φωνή σου πνίγει
Αμοναχό και ξέγνοιαστο σε πέτυχε Μανώλη
οι γι’ εδικοί σου άνθρωποι μακρά σου ήταν όλοι
Και ούτε κάν’ επρόλαβες να τους ειδοποιήσεις
βοήθεια και συνδρομή Μανώλη να ζητήσεις
Στον τόπο που αγάπησες, την όμορφη Σταλίδα
εδιάλεξε ο χάροντας να στέσει την παγίδα
Την απονιά ντου έδειξε και την κακία όλη

και πλήγωσε θανάσιμα τον ΚρητικοΜανώλη...!!!!

Οι Συμμαθητές .....γεννηθέντες το 1957.....αριστερά εγώ και τελευταίος ο Μανώλης....

Σαράντα μέρες πέρασαν απο τον μισεμό σου
κι’ ούτε λεπτό δεν πίστεψα Μανώλη τον χαμό σου
Γιατί δεν το χωρά ο νούς σαν ψέμα φαίνεταί ντου
ούτε και πρόκειται θαρρώ να το δεχτεί ποτέ ντου
Αζωντανό θα σε βαστώ έστω και με την σκέψη
κι’ ας είμαι ο μοναδικός που δεν θα το πιστέψει.!
Γιατί ‘μαστε κατα κοντίς  Μανώλη σογκαιρίτες
και μοιραστήκαμε μαζί φτώχια, χαρές και λύπες
Τα χρόνια μας τα παιδικά πώς να τα λησμονίσω
απου με καθοδήγησαν ανθρώπινα να ζήσω
Γιατί ‘τανε χρόνια αγνά και φιλομπιστευμένα
με τις Αξίες της ζωής ήταν θεμελιωμένα.!
Με των Γονέων συμβουλές, με γνώσεις των Δασκάλων
μ’ αγαποκατανόηση μικρών μα και μεγάλων..
Παρ’όλη την φτωχολογιά και τσ’ όποιες μας στερήσεις
είχαμε τσ’ ομορφότερες Μανώλη αναμνήσεις
Γιατί δεν απαρνήθηκε ποτέ ο ‘γείς τον άλλο
εσυμβαδίζαμε μαζί στις τάξεις ζάλο – ζάλο
και μοιραζόμαστε μαζί το ίδιο το θρανίο
μέχρι που το Δημοτικό τελειώσαμε σχολείο.!
Την ίδια δίψα είχαμε για την ζωή Μανώλη
ασχέτως πώς εχτίζαμε όνειρα σ’ άλλη πόλη
Εσύ εις το Ηράκλειο κι’ εγώ εις την Αθήνα
μα το χωριό σκεφτόμαστε όλα τα χρόνια ‘κείνα
με μόνη μας παρηγοριά  στην σύνταξη να βγούμε
και στον αγαπημένο μας τόπο να ξαναρθούμε
Να καταθέσουμε εδώ τους κόπους της ζωής μας
Χρέος για τους Προγόνους μας τό ‘νοιωθε η ψυχή μας!
Μα και για τα κοπέλια μας να μή ξενητευτούνε
 κι’ απο τα Πατρογονικά αλαργοξοριστούνε
Όχι πώς δεν υπάρχουνε στον κόσμο ευκαιρίες
η διαφορά ‘νε πώς μετράς τσ’ Ανθρώπινες Αξίες.!
Κι’ εγώ κι’ εσύ στηρίξαμε όλα τα όνειρά μας
σε Πατρογονικές Αρχές κι’ ήτανε η χαρά μας
Να ‘δούμε τα κοπέλια μας να τσι διατηρήσουν
κι’απάνω στα θεμέλια τους τον κόσμο τους να χτίσουν
Γιατί σκοπός εις την ζωή δεν είναι να πλουτίσεις
μα να μπορείς να χαίρεσαι ότι δημιουργήσεις
Και με ευγένεια ψυχής και με αγάπης τρόπους
να αγαπομοιράζεσαι με όλους τους ανθρώπους..!
Λίγα μπορεί τα γράμματα που μάθαμε Μανώλη
νά’ταν μα καθοριστικά για την ζωή μας όλη
εν τέλει αποδείκτηκαν και φάνηκαν στην πράξη
εις την πορεία πού’χαμε απο κοινού χαράξει..
Με γνώμονα πρωταρχικό, Ιδανικά κι’ Αξίες
που στήριζαν τις σκέψεις μας με αισιοδοξίες
Και δεν λυγίσαμε ποτέ στις όποιες δυσκολίες
ξεκάθαρα βαδίζαμε χωρίς αμφιβολίες.!
Θαρρείς και όρκο μυστικό είχαμε καμωμένο
ποιό όμορφο τον κόσμο μας να ‘δούμε τελειωμένο.!!
Μα φαίνεται πώς κι’ ο Θεός στον διαλεγώνα μπαίνει
και ξεχωρίζει τον καλό Άνθρωπο και τον παίρνει
Απο τα βάρη τσι ζωής να το’νε ξεκουράσει
γιά να μή βασανίζεται ίσαμε να γεράσει..!!!

......Τράβα Μανώλη στο καλό κι’ εγώ θα συνεχίσω
[ όσο μ’ αξιώσει ο Θεός, ‘ξοπίσω σου να ζήσω..]
Τις Πατρογονικές Αρχές ατόφιες θα κρατήσω
κι’ υπόσχομαι τον όρκο μας να ακριβοτηρήσω.!
Αζωντανό δα σε βαστώ Μανώλη μες τη σκέψη
ίσαμε να καταλυθώ κι’ ο φτωχονούς στερέψει..!!!

Παρασκευή, 19 Μαΐου 2017

ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΟΙ ΜΟΧΙΑΝΟΙ...ΕΤΟΥΣ 1963



ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ε. ΝΕΡΑΝΤΖΟΥΛΗΣ...30 Ιανουαρίου...Ετών 79...Καρκίνος
ΜΑΡΙΑ Μ. ΑΡΧΟΝΤΑΚΗ...9 Φεβρουαρίου...Νήπιο... ......
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Μ. ΚΙΣΣΑΜΙΤΑΚΗΣ...17 Φεβρουαρίου...Ετών 87...Καρδιά
ΤΕΡΨΙΧΟΡΗ Ι. ΨΥΧΟΓΙΟΥΔΑΚΗ...5 Απριλίου...Ετών 85...Γήρας
ΜΑΡΙΑ Μ. ΣΟΥΡΑΝΑΚΗ...18 Απριλίου...Ετών 92...Γήρας
ΠΕΛΑΓΙΑ Γ. Μ. ΖΕΡΒΑΚΗ...11 Μαϊου...Ετών 82...Παράλυσης
ΜΙΧΑΗΛ Ν. ΣΟΥΡΑΝΑΚΗΣ...24 Μαϊου...Ετών 59...Παράλυσης
ΑΝΕΖΙΝΑ Γ. Α. ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΗ...19 Ιουνίου...Ετών 85...Γήρας
ΣΤΥΛΙΑΝΗ ΤΣΑΠΑΚΗ...28 Ιουνίου...Ετών 85...Ημιπληγία
ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΜΙΓΑΔΑΚΗΣ...12 Ιουλίου...Ετών 90...Γήρας
ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Δ. ΔΙΑΜΑΝΤΑΚΗΣ...13 Ιουλίου...Ετών 63...Παράλυσης
ΔΑΥΪΔ Κ. ΚΑΤΡΙΑΔΑΚΗΣ...23 Σεπτεμβρίου...Ετών 85...Γήρας
ΜΙΧΑΗΛ Δ. ΤΣΑΠΑΚΗΣ...7 Νοεμβρίου...Ετών 87...Γήρας
ΜΑΡΙΑ σύζ.Κ. ΣΩΜΑΡΑΚΗ...11 Δεκεμβρίου...Ετών 88...Γήρας
ΜΑΡΙΑ σύζ.Γ. ΛΑΓΟΥΔΑΚΗ... ......Ετών 85....Γήρας


Πέμπτη, 6 Απριλίου 2017

Ο της Αναλήψεως Ναός εις Μοχόν

Ναός..Μνημείο.. Μέγα και Λαμπρόν
στην Πολιτεία των Νεκρών..!


............Ο της Αναλήψεως του Κυρίου Ναός..
εις χωρίον Μοχός...
εν έτει 1939 εκτίσθει..
και το δυό-χιλιάδες-οκτώ ανεκαινίσθει
τη εισφορά και δαπάνη
Φρουδαράκη Ιωάννη
εις μνήμη Πατρός εκλειπόντος
[εκ του κόσμου αυτού του παρόντος]
εν Χριστώ μεταστάντας του ζώντος...!!!!


Δέησις δούλου εν Χριστώ
υπέρ κεκοιμημένων..
Φώς Μνημοσύνης άσβεστο
Προγόνων Τιμημένων..!


Οίκον Θεού εκόσμησεν
με Μεγαλοθυμίαν
κι’ επιμελώς εφρόντισεν
την Αγιογραφίαν..!

Καρδίαν εδαπάνησεν
ζήλον Ψυχής κατείχε
Πίστεως ενεκαίνησεν
Ναόν που προϋπήρχε..!


Όπερ της Αναλήψεως
την Χάριν εορτάζει
και τας οδύνας θλίψεως
των ζώντων κατευνάζει...

Δόξα σοι ο Θεός η ελπίς ημών, δόξα σοι...
Ουρανοβάμωνος Πατρός
τ’ όνομα Μνημονεύων
Χρέος Τιμής ως ιατρός
και εις Θεόν πιστεύων..!!

Εμμανουήλ ονόματι
τουπίκλην Φρουδαράκης
‘’Γιούκος’’.! Λαού εν στόματι
γροικότανε πολλάκις...






Σκιές δεν αφήνουν ‘ξοπίσω...Εικόνες πλασμένες με φώς
Πιστεύω.!χωρίς να ρωτήσω...Ανέστη Χριστός.! Αληθώς.!!!


Ὁ εὐσχήμων Ἰωσήφ, ἀπὸ τοῦ ξύλου καθελών, τὸ ἄχραντόν σου Σῶμα, σινδόνι καθαρᾷ εἱλήσας καὶ ἀρώμασιν, ἐν μνήματι καινῷ κηδεύσας ἀπέθετο....

Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ᾅδην ἐνέκρωσας, τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος· ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας, πᾶσαι αἱ Δυνάμεις τῶν ἐπουρανίων ἐκραύγαζον· Ζωοδότα Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, δόξα σοι.....

Ἄνθρωποι τὸ μνῆμά σου, Σωτὴρ ἐσφραγίσαντο, Ἄγγελος τὸν λίθον, ἐκ τῆς θύρας ἀπεκύλισε. Γυναῖκες ἐθεάσαντο, ἐγηγερμένον ἐκ νεκρῶν,......


Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν....
Μορφές που αναδύονται...κι’ εξέρχονται σωμάτων
και με το φώς ενδύονται...το λευκοχιτωνάτον.!
Η κάθε μιά στην θέση της...στον χώρο που της πρέπει
θαρρείς εν τη γενέσει της...Πλάστης Θεός διέπει
Και ως αχειροποίητες...και εξαϋλωμένες
Αξίες ανεκτίμητες...και καταξιωμένες
Επί των τοίχων ίστανται...ώς Θεοπνευστουργίες
και Ανθρωποπαρίστανται...εις τις τελετουργίες
Άλλοτες παρηγορητές...κι’ άλλοτες λυτρωφόροι
Ψυχής ελέους δωρητές...και Αγγελιοφόροι
Έννοιες υπερκόσμιες...εκφράζει η θωριά τους
και Αρετές αιώνιες...η Κοσμολευτεριά τους
Ελπιδοφόροι φτερωτοί...άρρητον κάλλος μέγα
Του Πλάστη Καθοδηγητή...δοξάζουσι τα έργα
Άγγελοι μεσολαβητές...Θεού κι’ Ανθρώπων ζώντων
Άγγελοι Ψυχολυτρωτές...Ελπίς των τεθνεόντων......!!!!!!!



Ἡ ζωὴ ἐν τάφῳ, κατετέθης Χριστέ, καὶ Ἀγγέλων στρατιαὶ ἐξεπλήττοντο συγκατάβασιν δοξάζουσαι τὴν σήν...

Ευλογητός εί, Χριστέ ο Θεός ημών, ο πανσόφους τους αλιείς αναδείξας, καταπέμψας αυτοίς το Πνεύμα το άγιον, και δι’ αυτών την οικουμένην σαγηνεύσας· φιλάνθρωπε, δόξα σοι......

Παναγία Δέσποινα υπό την σκέπην σου πάντες οι δούλοι σου τρέχομεν ....

Τὸν οὐρανοφάντορα τοῦ Χριστοῦ, μύστην τοῦ Δεσπότου, τὸν φωστῆρα τὸν φαεινόν, τὸν ἐκ Καισαρείας, καὶ Καππαδόκων χώρας, Βασίλειον τὸν μέγαν......

Τοῖς χρυσέοις λόγοις σου, ἡ Ἐκκλησία, ἀρδομένη ἅπαντας, ποτίζει νάματα χρυσᾶ, καὶ ἰατρεύει νοσήματα, τῶν σὲ ὑμνούντων, παμμάκαρ Χρυσόστομε......

Ὁ ὑψωθείς ἐν τῷ σταυρῷ καί τοῦ θανάτου λύσας τήν δύναμιν .......


.. η ανοιχτόχρωμη ώχρα της τερακότας με τις γήινες αποχρώσεις ....και το απαλό λευκοκιτρινίζων του φωτός...γαλήνη και πραότητα επιφέρει.!...Καρδίας ευφραίνει ..Νόες ηρεμεί και αναζωογονεί...και τες ψυχές εξαγνίζει....!!!!!

Ἡ τοῦ στόματός σου καθάπερ πυρσός ἐκλάμψασα χάρις, τὴν οἰκουμένην ἐφώτισεν......

Ἑξανοίξας τὸ στόμα λόγῳ Θεοῦ, ἐξηρεύξω σοφίαν κήρυξ φωτός, καὶ φρόνημα ἔνθεον, τῇ οἰκουμένῃ κατέσπειρας·.....

Χαῖρε Σκέπη τοῦ κόσμου πλατυτέρα νεφέλης.....

Ὅτε κατῆλθες πρὸς τὸν θάνατον, ἡ Ζωὴ ἡ ἀθάνατος, τότε τὸν ᾍδην ἐνέκρωσας τῇ ἀστραπῇ τῆς Θεότητος, ὅτε δὲ καὶ τοὺς τεθνεῶτας ἐκ τῶν καταχθονίων ἀνέστησας.....


‘’μορφές εξαϋλωμένες..σχεδιασμένες με τις απολύτως απαραίτητες γραμμές..ρέουσες μέσα σε φωτεινούς χρωματισμούς.....’’







‘’...διαλύονται τα σώματα και φωτίζονται οι μορφές..το πνεύμα..η ακτινοβολούσα δόξα....’’

Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;.......

Θεῶ τῷ ἐν σώματι ἐπιφανέντι ἡμῖν ὁσίως ἐλάτρευσας δι’ ἐναρέτου ζωῆς, Θεόφανες ὅσιε.....

Των πιστών προΐστασαι και απαλλάττεις, από πάσης θλίψεως ταις σαις πρεσβείες προς θεόν ω Ιωσήφ παναοίδιμε κλέος και δόξα οσίων καύχημα.....

Ούράνιον άμιλλαν, διατυπών εν σαρκί, επίγειον αίνεσιν, τω εν υψίστοις θεώ, πανσόφως συνήρμοσας....

Θείον όργανον, της Εκκλησίας, λύρα εύσωμος, της ευσεβείας, ανεδείχθης Ιωάννη πανεύφημε' όθεν πυρσεύεις του κόσμου τα πέρατα, ταις των σοφών σου δογμάτων ελλάμψεσι....


Ἤγειρας Σωτήρ μου ἐκ τῶν νεκρῶν, Λάζαρον σὸν φίλον, τετραήμερον ὡς Θεός·....

Ιησού γλυκύτατε Χριστέ, Ιησού μακρόθυμε, τα της ψυχής μου θεράπευσον τραύματα, Ιησού και γλύκανον, την καρδίαν μου Πολυέλεε δέομαι, Ιησού Σωτήρ μου , ίνα μεγαλύνω σε σωζόμενος.....

ἀνεδείχθης γάρ ὄντως καί Προφητῶν σεβασμιώτερος, ὅτι καί ἐν ῥείθροις βαπτίσαι κατηξιώθης τόν κηρυττόμενον·....

‘’Και έλαμψεν το πρόσωπον αυτού ώς ο ήλιος, τα δε ιμάτια αυτού εγένετο λευκά ώς το φώς...’’



Κανόνα πίστεως καὶ εἰκόνα πραότητος, ἐγκρατείας Διδάσκαλον, ἀνέδειξέ σε τῇ ποίμνῃ σου, ἡ τῶν πραγμάτων ἀλήθεια· διὰ τοῦτο ἐκτήσω τῇ ταπεινώσει τὰ ὑψηλά, τῇ πτωχείᾳ τὰ πλούσια.....

τὸν ἐν τῷ Σταυρῷ τὰς χεῖρας ἐκτείναντα,
καὶ συντρίψαντα τὸ κράτος τοῦ ἐχθροῦ....

Μυροφόροι ἦλθον, μύρα σοι Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως....

Τὰ μύρα τῆς ταφῆς, αἱ Γυναῖκες κομίσασαι, φωνῆς Ἀγγελικῆς, ἐκ τοῦ τάφου ἤκουον. Παύσασθε τῶν δακρύων, καὶ ἀντὶ λύπης χαρὰν κομίσασθε, κράξατε ἀνυμνοῦσαι, ὅτι ἀνέστη Χριστὸς....

Ἀρχιστράτηγε Θεοῦ λειτουργέ θείας δόξης, τῶν ἀνθρώπων ὁδηγέ καὶ ἀρχηγέ Ἀσωμάτων, τὸ συμφέρον ἡμῖν πρέσβευε, καὶ τὸ μέγα ἔλεος....

Σκέπε ώ Αρχάγγελε και εις φώς άγε, ψυχάς των Πιστών τω εκ Μοχού της Κώμης κεκοιμημένων πάλαι και επ' εσχάτων....

Ὤ πανύμνητε Μῆτερ, ἡ τεκοῦσα τόν πάντων Ἀγίων ἁγιώτατον Λόγον .......

Ἀνελήφθης ἐν δόξῃ, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, χαροποιήσας τοὺς Μαθητάς, τῇ ἐπαγγελίᾳ τοῦ ἁγίου Πνεύματος· βεβαιωθέντων αὐτῶν διὰ τῆς εὐλογίας, ὅτι σὺ εἶ ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ λυτρωτὴς τοῦ κόσμου.

Ἰησοῦ παντοδύναμε, Προπατόρων ἡ Λύτρωσις......

Χαίρε, κλίμαξ επουράνιε, δι ‘ ής κατέβη ο Θεός,
χαίρε γέφυρα μετάγουσα τούς εκ γής πρός ουρανόν .......

Αγίασον τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου σου.......

Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.....

ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ το φως και η πρώτη
χαραγμένη στην πέτρα ευχή του ανθρώπου ....[Ελύτης] 
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...